السيد محمد حسين الطهراني

87

معاد شناسى (فارسى)

كيفيّت احاطهء فرشتگان به انسان و در آيات قبل و بعد از اين آيه مىفرمايد : وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ * إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ * ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ * وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ * وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ * وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ * لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ « 1 » « و سوگند كه حقّاً ما انسان را آفريديم و از انديشه‌هاى او و وساوس نفس او ( كه پيوسته با او وسوسه مىكند ) باخبريم ، و ما نسبت به او از رگ گردن او به او ، نزديكتريم . در آن هنگامى كه دو فرشتهء بزرگوار ما كه از طرف راست و چپ نشسته و بر اعمال خير و شرّ او اطّلاع دارند ، هر فعلى كه از نيك و بد انجام دهد تلقّى نموده و بگيرند و ضبط كنند . هيچ گفتارى از او سر نزند مگر آنكه آن دو فرشتهء رقيب و عتيد مراقب و حاضر بوده و در ضبط آن دريغ ننمايند . و سكرات مرگ به حقّ و واقعيّت خود خواهد رسيد ، و اين همانست كه از او دورى مىگزيدى . و در صور دميده خواهد شد ، و اعلان احضار خلائق در پيشگاه مقدّس خدا زده خواهد شد ؛ و اين همان ميعاد روز معهود و موعود است . و هر صاحب نفسى و انسانى در پيشگاه خدا و محضر عدل او بيايد درحالىكه با او يك راهنما و يك

--> ( 1 ) آيات 16 تا 22 ، از سورهء 50 : ق